BIC i SWIFT to w praktyce dwie nazwy tego samego kodu identyfikującego bank lub inną instytucję finansową. Działa jak międzynarodowy adres banku i pomaga skierować przelew do właściwej instytucji, szczególnie przy transakcjach zagranicznych oraz płatnościach SEPA.
Jak zbudowany jest kod BIC/SWIFT?
Kod BIC, określany też jako kod SWIFT, ma 8 albo 11 znaków alfanumerycznych. Jego struktura wynika ze standardu ISO 9362. Pierwsze osiem znaków identyfikuje bank i jego lokalizację, a trzy dodatkowe wskazują konkretny oddział lub jednostkę organizacyjną.
| Część kodu | Długość | Znaczenie |
|---|---|---|
| Kod banku | 4 znaki | Litery identyfikujące instytucję finansową, często nawiązujące do jej nazwy. |
| Kod kraju | 2 znaki | Litery określające kraj, zgodnie z kodem ISO. |
| Kod lokalizacji | 2 znaki | Oznaczenie lokalizacji banku. Może składać się z liter lub cyfr. |
| Kod oddziału | 3 znaki | Opcjonalne oznaczenie oddziału lub jednostki organizacyjnej banku. |
Kod 8-znakowy odnosi się zwykle do głównej siedziby banku. W wersji 11-znakowej trzy ostatnie znaki dokładniej wskazują oddział. Oznaczenie „XXX” najczęściej informuje, że chodzi o główną siedzibę, a nie wyodrębniony oddział.
Kiedy potrzebny jest kod BIC/SWIFT?
Banki wykorzystują ten identyfikator do automatycznego rozpoznania instytucji nadawcy lub odbiorcy oraz do wymiany komunikatów związanych z obsługą płatności. Kod może być wymagany w takich sytuacjach:
- Przelew zagraniczny między bankami wymaga wskazania banku odbiorcy.
- Płatność SEPA w euro może wymagać podania BIC, zależnie od formularza i banku.
- Wiadomości przekazywane między instytucjami finansowymi są kierowane do właściwego banku na podstawie jego identyfikatora.
- Przelew przychodzący z zagranicy może wymagać kodu BIC banku, który prowadzi rachunek odbiorcy.
Najłatwiej znaleźć własny kod w dokumentach bankowych lub po zalogowaniu do bankowości elektronicznej. Sprawdź przede wszystkim:
- Aplikację mobilną banku w szczegółach rachunku.
- Bankowość internetową w danych konta lub sekcji przelewów zagranicznych.
- Wyciąg bankowy, na którym często widnieją dane rachunku i banku.
- Umowę rachunku albo oficjalną stronę internetową banku.
Przed wysłaniem przelewu sprawdź kod w bankowości elektronicznej lub na oficjalnej stronie instytucji. Nie należy wybierać kodu wyłącznie na podstawie podobnej nazwy banku, ponieważ jedna instytucja może mieć różne identyfikatory dla różnych jednostek.
BIC/SWIFT a IBAN – jaka jest różnica?
BIC/SWIFT identyfikuje bank, natomiast IBAN identyfikuje konkretny rachunek klienta. Przy przelewie zagranicznym te dane mogą występować razem, ale pełnią różne funkcje.
IBAN jest międzynarodowym numerem rachunku bankowego. W Polsce ma 28 znaków, w tym oznaczenie kraju „PL” oraz 26 cyfr krajowego numeru rachunku. BIC/SWIFT wskazuje natomiast instytucję, która prowadzi konto odbiorcy. Pomylenie obu identyfikatorów może prowadzić do błędnego uzupełnienia formularza przelewu.
Najprościej zapamiętać to tak: IBAN wskazuje konkretne konto, a BIC/SWIFT wskazuje bank, do którego należy to konto.
