Kod SWIFT, nazywany też kodem BIC, identyfikuje bank lub inną instytucję finansową podczas przelewów zagranicznych. Nie wskazuje konkretnego rachunku – tę funkcję pełni numer IBAN.
W skrócie: SWIFT i BIC oznaczają ten sam identyfikator banku. Kod ma zwykle 8 znaków, a w rozszerzonej wersji 11 znaków. Jest używany między innymi przy przelewach międzynarodowych i niektórych płatnościach w systemie SEPA.
Co to jest kod SWIFT/BIC?
SWIFT to skrót od Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication, czyli organizacji umożliwiającej instytucjom finansowym wymianę informacji dotyczących płatności. BIC oznacza Bank Identifier Code, czyli kod identyfikujący bank.
W praktyce określenia „kod SWIFT” i „kod BIC” są używane zamiennie. To międzynarodowy adres banku, który pozwala ustalić, do jakiej instytucji powinien trafić przelew. Sam kod nie wskazuje jednak rachunku odbiorcy, dlatego zwykle podaje się go razem z numerem IBAN.
Jak zbudowany jest kod SWIFT?
Kod SWIFT/BIC składa się z 8 albo 11 znaków. Pierwsze osiem znaków identyfikuje bank, państwo i lokalizację, a trzy ostatnie mogą wskazywać konkretny oddział.
| Segment kodu | Długość | Znaczenie |
|---|---|---|
| Kod banku | 4 litery | Oznaczenie instytucji finansowej |
| Kod kraju | 2 litery | Państwo, w którym znajduje się bank, zgodnie ze standardem ISO |
| Kod lokalizacji | 2 znaki | Miasto lub lokalizacja banku |
| Kod oddziału | 3 znaki | Konkretny oddział lub jednostka banku. Wartość XXX zwykle oznacza centralę |
Jeżeli kod ma tylko 8 znaków, oznacza najczęściej bank lub jego centralę. Trzy dodatkowe znaki nie zawsze są wymagane. O tym, który wariant należy wpisać, decydują instrukcje banku odbiorcy.
SWIFT a IBAN – czym się różnią?
SWIFT/BIC identyfikuje bank, a IBAN identyfikuje konkretny rachunek. Można więc przyjąć, że pierwszy kod wskazuje instytucję, a drugi – konto, na które mają trafić pieniądze.
Polski numer IBAN ma 28 znaków: tworzą go dwie litery „PL” oraz 26 cyfr krajowego numeru rachunku. W formularzu przelewu zagranicznego często trzeba podać oba identyfikatory, ponieważ bank musi rozpoznać zarówno bank odbiorcy, jak i jego rachunek.
SEPA to odrębny system płatności dla przelewów w euro. W jego przypadku również mogą być wymagane dane banku i rachunku, ale sam fakt, że przelew jest realizowany w ramach SEPA, nie oznacza, że SWIFT i IBAN są tym samym kodem.
Kiedy potrzebny jest kod SWIFT i gdzie go znaleźć?
Kod BIC/SWIFT najczęściej podaje się w sytuacjach, gdy pieniądze są wysyłane do banku w innym kraju lub przyjmowane z zagranicy. Dotyczy to między innymi:
- przelewów międzynarodowych poza standardowym przelewem krajowym
- płatności w walutach obcych
- przelewów, przy których bank nadawcy wymaga identyfikatora instytucji odbiorcy
- niektórych przelewów realizowanych między bankami w różnych państwach
Swojego kodu SWIFT/BIC szukaj przede wszystkim w źródłach związanych z Twoim bankiem:
- na stronie internetowej banku, zwykle w sekcji dotyczącej przelewów zagranicznych
- w aplikacji mobilnej lub serwisie bankowości internetowej
- na wyciągu bankowym albo w szczegółach rachunku
- kontaktując się z bankiem, jeśli nie masz pewności, którego wariantu kodu użyć
Przed zleceniem przelewu sprawdź także, czy odbiorca podał aktualny IBAN oraz właściwy kod BIC/SWIFT. Błędne dane mogą spowodować opóźnienie, zwrot środków albo naliczenie dodatkowych opłat przez banki uczestniczące w transakcji.
Najprościej zapamiętać to tak: IBAN wskazuje rachunek, a SWIFT/BIC wskazuje bank. Przy przelewie zagranicznym oba identyfikatory mogą być potrzebne, ale pełnią różne funkcje.
